و صاحب تفسیر نعمانى به ‌سند خود از اسحاق‌بن ‌عبد‌العزیز از امام صادق (ع) روایت كرده كه در ذیل جملۀ "لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى‏ أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ" فرمود: منظور از"عذاب" خروج مهدى (ع)، و منظور از "امت معدوده" اهل بدر و اصحاب آن جنگ است. (تفسیر نعمانى.)

مؤلف: این معنا را كلینى در كافى و قمى (تفسیر قمى، ج 1، ص 323.) و عیاشى (تفسیر عیاشى، ج 2، ص: 140.) در تفسیر خود از امام على و امام باقر و امام صادق (ع) روایت كرده‏اند.

و در مجمع البیان است كه بعضى گفته‏اند: منظور از "امت معدوده" اصحاب مهدى (ع) است كه عددشان سی‌صد و ده و اندى نفر است- به مقدار عدد اصحاب بدر- كه در روز ظهورش در یك‌ساعت دور آن جناب جمع مى‏شوند، همان‌طور كه قطعات ابرهاى پائیزى دور هم جمع مى‏شوند. آن گاه گفته است: این معنا از امام ابى‌جعفر و ابى‌عبداللَّه (ع) روایت شد است.( مجمع البیان، ج 5، ص 144.)

ترجمه المیزان، ج‏10، ص: 268